விவசாய சட்ட திருத்த மசோதாவுக்கு எதிர்ப்பு! ஏன் இந்த போராட்டம்?

எப்பொழுதும் எல்லா சட்டத்துக்கும் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கும் இந்தியாவில், இப்பொழுது விவசாய சட்ட திருத்த மசோதாவுக்கு எதிர்ப்பு வலுக்கின்றது. ஒரு புறம் விவசாயிகள் என்ற போர்வையில் எதிர்கட்சிகள், அவர்களுக்கு பணம் அளிக்கும் கார்ப்பரேட் கமிஷன் ஏஜெண்டுகள். இன்னொரு பக்கம் இத்தனை ஆண்டுகளாக நஷ்டப்பட்டு நிற்கும் விவசாயிகள். இந்த சட்ட திருத்தம் என்ன தான் சொல்கின்றது?

இந்த சட்ட திருத்தத்தின் மூலம் அரிசி, கோதுமை, பருப்பு, எண்ணெய் வித்துக்கள் போன்றவை அத்தியாவாசியம் என்ற வகையில் இருந்து ஏற்றுமதி போன்ற பிரிவுக்கு மாற்றபடுகின்றது. இது போக விலை உத்திரவாதம், வேளான் சேவைகள் திருத்தம் என கூட இரு திருத்தங்களை செய்கின்றது. இது விவசாயிகளை கொந்தளிக்க வைக்கின்றது; நெல்லும், கோதுமையும் அரசால் ஒரு குறைந்த விலையில் கொள்முதல் செய்யப்படும். இனி தனியார்கள் அடிமாட்டு விலைக்கு வாங்குவார்கள் என விவசாயிகளை அச்சம் கொள்ள வைத்துள்ளது.

“கொள்முதல் எக்காலம் போல் நடக்கும்; அது அல்லாமல் எந்தவொரு அரசாலும் நியாவிலை கடைகளை நடத்தமுடியாது. அரசை விட தனியார் அதிக விலை கொடுத்தால், அது விவசாயிகளுக்குத் தானே லாபம்”, என விளக்கம் அளிக்கின்றார் பாஜகவின் IT பிரிவு மாநில செயலாளர் கிருஷ்ணகுமார். இதுவும் யோசிக்க வேண்டிய விஷயம் தானே. ஒரு குறைந்தபட்ச விலை எப்பொழுதும் உண்டு, அரசு கொள்முதலும் உண்டு, அதற்கு மேல் நல்ல விலை இருந்தால் தாராளமாக விற்கலாம் என அரசு சொல்வதும் ஏற்புடையதே.

இது எதை நோக்கி செல்கின்றது என்றால் ஏற்றுமதியினை நோக்கி செல்கின்றது. அதாவது இங்கு அத்தியவாசியம் என சொல்லி பல விவசாய பொருட்கள் தேக்கி வைக்கபடுகின்றன. அரிசி, கோதுமை, பருப்பு என ஏகப்பட்ட விவசாய பொருட்கள் பலநேரம் வீணாக போவதும் உண்டு. மிகுந்த கட்டுப்பாட்டுக்கு இடையில் ஏற்றுமதி உண்டே தவிர, இங்கு தேங்குவதும் நாசமாவதும் அதிகம். இந்தியாவின் பரப்பில் 50ல் ஒருபங்கு கூட இல்லா வியட்நாமும், பர்மாவும், தாய்லாந்தும் உலகுக்கே அரிசி விற்கின்றது. பாகிஸ்தான் அரிசி, கோதுமையினை அள்ளி எறிந்து வீசுகின்றது. இந்தியாவில் இருந்து சிலவகை அரிசிகள் பெரும் கட்டுப்பாட்டுடன் ஏற்றுமதியாகும், இது மிக சிறிய அளவே. மீதெமல்லாம் உணவு பாதுகாப்பு என இங்கு தேக்கி வைக்கப்படும். இப்பொழுது இந்தியாவில் உணவு பஞ்சம் இல்லை எனும் நிலையில், அரசு அதை விற்பனை செய்ய எண்ணுகின்றது. ஏற்றுமதிகள் பெருகினால் நமக்கு அன்னிய செலாவணி பெருகும்; அது விவசாயிகளுக்கும் லாபம் வரும் என்பது தற்போதைய மோடி அரசின் கணக்கு.

இந்தியாவில் திடீரென தக்காளி தெருவெல்லாம் கிடக்கும், காய்கறி தேடுவாரற்று கிடக்கும், விலையில்லா நிலையில் விவசாயி அழுவான். இதையே ஏற்றுமதி என சொல்லிப் பாருங்கள், அவை நிச்சயம் நல்ல காசுக்கு செல்லும், விவசாயி நஷ்டபட மாட்டான். தேவைக்கு அதிகமாக இருப்பதை விற்பது ஒன்றும் தவறல்ல, இதை விவசாயிகள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஆனால் நம் நாட்டில் உள்ள சில அரசியல்வாதிகள் விடமாட்டார்கள்.

மாணவர்கள், அரசு ஊழியர்கள் உட்பட எல்லோரையும் பயமுறுத்தியே அரசியல் செய்யும் கூட்டம், இப்பொழுது விவசாயிகளை தூண்டிவிட கிளம்பிவிட்டது. சரி இதுகாலம் இவர்கள் விவசாயிக்கு என்ன செய்தார்கள் என்றால் சொல்ல தெரியாது. ஏன் விவசாயிகள் திருத்த சட்டத்துக்கு இவ்வளவு எதிர்ப்பு? விவசாயிகள் மேல் அக்கறையா? இல்லை, சுத்தமாக இல்லை. இது விவசாயிகளை சுரண்டும் தனியார் சந்தைகள் உட்பட இரக்கமில்லா வியாபார கூட்டத்துக்கு பெரும் அடியாக அமையும்.

கருணாநிதியின் உழவர் சந்தை திட்டமெல்லாம், மாடியில் காய்கறி வளர்க்கும் வீட்டுகார விவசாயிக்கானது, சுமார் 50 கிலோ வரைதான் அவனால் சந்தையில் விற்க முடியும். அதுவும் அவன் இருந்து வியாபாராம் பார்பானா? விவசாயம் செய்வானா?. ஆயிரம் கிலோ, இரண்டாயிரம் கிலோ என உற்பத்தி செய்யும் விவசாயி காய்கறிகளையும், தானியங்களையும் எங்கு விற்பான்? அவன் சந்தைக்கே செல்வான், அங்குதான் புரோக்கர் உலகம் ஆரம்பிக்கும், வியாபாரிகளோடு கை கோர்த்து அவர்கள் விவசாயினை சுரண்டுவதுதான் உலகின் மிகபெரிய சுரண்டல்.

உதாரணத்துக்கு ஒரு கத்தரிக்காய் மூட்டையினை ஆயிரம் ரூபாய்க்கு விற்றுக் கொடுத்தால், அவன் புரோக்கர் கமிஷன் 200 ரூபாய் (வியாபாரியிடம் வாங்குவது தனி கணக்கு). இது போக வாடகை, சந்தை கமிஷன் என உறிஞ்சபட்டு விவசாயிக்கு வருவது வெறும் 400 ரூபாய்தான். இவ்வளவுக்கும் அந்த மூட்டை 5 ஆயிரத்துக்கு விற்றால்தான் கட்டுப்படியாகும், நிச்சயம் அந்த மூட்டை 3 ஆயிரம் ரூபாய்க்கு செல்லும்., ஆனால் புரோக்கரும், வியாபாரியும் செய்யும் தந்திரம் விவசாயியினை சுரண்டும்.

இங்கு விவசாய மானியமும், கடன் தள்ளுபடியும் இந்த வியாபார புரோக்கர் கூட்டத்துக்குத்தான் லாபமே தவிர, விவசாயிக்கு மிஞ்சுவது மண்ணே. முதல் முறையாக மோடி அரசு விவசாயிகளின் விளைபொருளுக்கு நல்ல விலை கிடைக்கவும், கிடைக்கும் நல்லவிலை இந்த இடைதரக இம்சைகள் இன்றி கையில் கிடைக்கவும், அதனால் ஏற்றுமதி பெருகி நாட்டுக்கும் வருமானம் வரவும் சில நடவடிக்கைகளை எடுக்கின்றது. அதற்குத்தான் இவ்வளவு ஆர்ப்பாட்டம்.

விவசாயி சந்திக்கும் இன்னல் மிகபெரிது. பெருகிவிட்ட விலைவாசி, ஆட்கிடைக்கா நிலையில் வேலையாள் மிகபெரிய சம்பளம் என அவனின் போராட்டம் பெரிது. இதிலும் வறட்சி, வெள்ளம், காற்று, மின்சாரம், பருவகால நோய் என எல்லாவற்றையும் தாண்டித்தான் அவன் விளையவைக்க முடிகின்றது. ஒரு கிலோ அரிசி 500 ரூபாய்க்கு விற்றால்தான் அவன் வாழமுடியும், ஒரு கிலோ பருப்பு 800 ரூபாய்க்கு விற்றால்தான் அவன் தொடர்ந்து நிற்க முடியும். அதை இங்கு செய்தால், ஒருவருக்கும் உணவு கிடையாது; அப்படி செய்யாமல் விவசாயி வாழவும் முடியாது.

இதனால் இங்கு உணவுபொருள் எல்லோருக்கும் கட்டுபடியாகும் விலையில் வழங்கவும், அதே நேரம் விவசாயியும் வாழவும் பெரும் கட்டுப்பாடற்ற ஏற்றுமதி ஒன்றே வழி. இந்திய அரசு அந்த நோக்கில்தான் சட்டத்தை திருத்தியிருக்கின்றது, இது தவறாக புரிந்து கொள்ளபட்டு விவசாயி அழியபோகின்றான் என இங்கு விவகாரமாக்குகின்றன எதிர்கட்சிகள்.

எல்லா வளமும், ஏகப்பட்ட நதிகளும், ஏரிகளும், உழைக்கும் மக்களும் கொண்ட இந்தியா, உலகுக்கே சோறுபோடும் தகுதி கொண்ட இந்தியாவில் இருந்து ஏற்றுமதி நடந்துவிட கூடாது; அப்படி நடந்தால் அதாவது இந்திய விவசாயி சம்பாதிக்க ஆரம்பித்தால் அந்நாடு வல்லரசாகும் என்பதை தடுக்க பல சக்திகள் திட்டமிடுகின்றன‌. இதற்கு இந்தியாவில் காங்கிரஸில் போன்ற பல கட்சிகளும், வழக்கம் போல திமுகவும் துள்ளி குதிக்கின்றது.

மற்ற நாடுகளைப் போல் இல்லாமல், இந்தியாவின் விவசாய பரப்பும், நீர்வளமும், மக்கள் உழைப்பும் மகா அலாதியானது. இதை நுட்பமாக அறிந்துதான் அடிக்கடி செயற்கை பஞ்சம் ஏற்படுத்தி, இந்தியாவினை ஏழை நாடாகவே வைத்து சம்பாதித்தான் வெள்ளைக்காரன். இந்திய விவசாய பொருட்களை முறையாக உற்பத்தி செய்து, அதை ஏற்றுமதி செய்யும் பட்சத்தில் இத்தேசம் மிகபெரிய வருமானத்தை எட்டும்.

யாரெல்லாம் இந்த திட்டத்தை எதிர்க்கின்றார்களோ, அவர்களெல்லாம் இந்தியா விவசாய பொருளை ஏற்றுமதி செய்யாமல் உழவனை வாழவிடாமல் அப்படியே தேசத்தை ஏழை தேசமாகவே வைத்திருக்க விரும்புகின்றனர் அல்லது அப்படி விரும்பும் அந்நிய சக்திக்கு துணை செல்கின்றனர் என அர்த்தமன்றி வேறல்ல‌ என பலரும் தங்களது கருத்துக்களை சமூக வலைதளத்தில் பதிவிட்டு வருகின்றனர்.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *